Herkesçe
herkesin, bellidir huyu,
Gene
de hatayı yaparız gider,
Ölüme
sebebin, yeridir kuyu,
Kömüre,
bir ömür satarız gider.
Elbette
kaderdir, yoktur kuşkumuz,
Günahtır
”hak yersek”, budur korkumuz,
Bu
demek değil ki olmaz hakkımız,
İmalı
bir sözcük atarız gider.
Her
biri Ferhat’tır dağları delen,
Kazancım
“aşkım” der helâli bilen,
Yananı
görmüşse, insafa gelen,
Bin
canı bir cana katarız gider.
Çok
akıl verenler atar savurur,
Hamamda
türküler söylenir durur,
Büyükçe
olanlar, küçüğü vurur,
Yüzüne
şamarı çakarız gider.
Yapıcı
bir tenkit görmedim gitti,
Sanırım
herkesin insafı bitti,
Yalanın
gücü de keçiye yetti,
Riya
kulağını çekeriz gider.
Elbette
hatalar giderilmeli,
Çareler
bulunup gösterilmeli,
Kuyunun
dibine hamiyet eli,
İnerse
içine ederiz gider.
İzmit
24.05.2014