Her
nasılsa düştüm rüzgâr peşine
O
gittikçe ben de gittim o zaman
Dere-tepe
aşıp geçtim boşuna
Kuş
sandılar gökte öttüm o zaman
Ben
hep böyle yükseklerde uçardım
Rüzgâr
ekip fırtınalar biçerdim
Havadayken
gözlerimi açardım
Yere
hayran kaldım bittim o zaman
Ne
yazık ki rüzgâr dindi ben indim
Hemüt-hümüt
bir zeminde bulundum
Çok
avare kimse diye bilindim
Şöhretimle
bir yol tuttum o zaman
Ama
akıl bu yolda yol bulmadı
Dedim
ama aklım bile almadı
Bu
müşkülü hâl nicedir bilmedi
Düşünmeyi
tutup attım o zaman
Aklıma
pek güvenmedim aslında
Karar
ile kararsızlık faslında
Sormuşlardı
ne var eski neslinde
Geri
baktım tetkik ettim o zaman
Ruhum
ile kalp hâlini fikredip
Kutsal
lafzı kabul ile zikredip
Lezzeti
var deyip ona şükredip
Manevi
bir tadı tattım o zaman
Dünya
fani ömür ani olmasa
Ölüm
gelip bizi yolda bulmasa
Koy
o zaman iki kadeh bir masa
Anasını
inan sattım o zaman
10.11.2016
Bedri Tahir Adaklı
