KELÂM

İlâhi hitabet Güzel’den gelmiş

Kelâmı kullara ulaşmış böyle

İnsanda fıtratı ezelden bilmiş

Nüzûlle sohbetler oluşmuş böyle.

Kendini tanıtmak istemiş Kadim

Hak sözle birlikte atılır adım

Sevgiyi içerken hep yudum-yudum

İnsan’ın içine doluşmuş böyle.

Kalplerden mananın hayâle seyri

Dilleri, lehçesi şivesi ayrı

İçinde aynı söz dışında gayrı

Bu farka insanlar alışmış böyle.

Kiminde hoş talep olmaz kelamdan

Kimisi bahseder yastan elemden

Nasipsiz biriyse güzel âlemden

Kiniyle nefreti gelişmiş böyle.

İlâhi sevgiden, aşktan bîhaber

Kiniyle adâvet nefret berâber

Kötülük etmeyi sanmış mûteber

Güzelle-çirkinler dalaşmış böyle.

Zikirde muhabbet ortada durur

Kalpleri çarparken hak diye vurur

Zâkîrin gönlünde kaynaşır sürur,

Mecliste hâl ehli buluşmuş böyle

18.07.2015

               Bedri Tahir Adaklı

SAVRULDU

Merkebe yükledim sap ile saman

Rüzgâra kapılıp savrulup gitti

Ömrümü boşuna bitirdi zaman

Çilenin narında kavrulup gitti.

Hiç gözüm olmadı güller bağında

Ne elin, balında ne de yağında

Tedârik ettiğim gençlik çağında

Kap-kacak dolmadan devrilip gitti.

Kabahat bendeymiş değilmiş yelde

Sonunda sermâyem kalmadı elde

Hançerden acılar varmış ezelde

Ucunun batışı sivrilip gitti

Birisi dedi ki, bak güzel dostum

Kimseye olmadı kötü bir kastim

Gel beni taklit et ben nefse küstüm

Derdemez acıyı devralıp gitti.

İçimde huzurlu bir hal başladı

Bu zatın şu sözü kalbe işledi

Netice; nefsimi fena haşladı

Sıkıntım sevince çevrilip gitti

Hayatım guruba etse de meyil

Anladım bu gidiş bir bitiş değil

Hayatı verene tazimle eğil

Dedim de nefsime kıvrılıp gitti.

13.07.2015

                Bedri Tahir Adaklı

Çaresizlik

Gül kokusu taşıdım inişimde günlerce

Yüzümü sürüyüp de ırmak olup çağladım

Köşe-bucak dolaşıp geçişimde binlerce

Taştım da hüzünlerle dolup-dolup ağladım.

Hazan yüklü hislerden sıyrılıp bulutlara

Çıkıp da boyun büktüm el açıp umutlara

Şeytana kulak veren nefsimdeki putlara

Mağlup düştüm çok def’a naçar kalıp ağladım.

Hoyratça tırmık-tırmık gülbahçesi taranmış

Sevda eri bülbüller medet için aranmış

Mumlar yanıp tükenmiş tahtalara dayanmış

Eridim damla-damla sesi salıp ağladım.

Yürü dedim kendime hakkın ardından yürü

Mecalsiz gelenleri tut da kolundan sürü

Yeryüzü kanağlıyor neden zalim bir sürü?

Sorup durdum kendime dalıp-dalıp ağladım.

Başkasının dertleri içimde sızım-sızım

Hissettim gene ama neden böyle arsızım

Hak benim olsa bile gaspeden bir hırsızım

Bir cebimden bir cebe koydum çalıp ağladım.

Şahlanır zannetmiştim içimdeki hisleri

Menfaatim uğruna kaldıramam hırsları

Model bir insan diye buluverdim hasları

Bu sefer sevincimden, vecde gelip ağladım.

03.07.2015

               Bedri Tahir Adaklı