HİSSİYAT

Sükûnet çökerse ruhun damına

Kalpleri karartan sisler bulursun

Bin kelam akseder hayal camına

Rengârenk ve parlak hisler bulursun

İçine doğarsa hüzünlü bir yas

İyiyi kötüyü edersin kıyas

Eğer sen güzeli yaparsan mikyas

Hatası az olan haslar bulursun

Binlerce letaif kaynaşır durur

Bir kısmı yansıyıp yüzüne vurur

Bir kısmı bağrışır için kudurur

O zaman ruhunda yaslar bulursun

Cıhad için tahsis edilmiş mahâl

Yalnızken daha çok depreşir bu hâl

Bu derdin yerinden çıkması muhâl

İçinde kavgalı küsler bulursun

Doluşur içine gariplik bazan

Hatta sen dersin ki vardır bir yazan

Gül bahçede güle vursa da hazan

Gene de hoş kokan misler bulursun

Ruh ve kalp ne diyor ona bakmalı

Kararmış zihinde bir nur yakmalı

Hizmeti gül yapıp başa takmalı

Böylesi âlemde süsler bulursun

15.12.2015

                 Bedri Tahir Adaklı

Katkılı

Vücuda her giren lokmaya bakın

Ne varsa içine tıkılmış gibi

Mukaddes rızkımız ekmeğe bakın

İçine toztoprak dökülmüş gibi

Böcekten ilâca ne varsa konmuş

Hainler aldatmış masumlar kanmış

Süslenen paketle bunları sunmuş

Dost olup yanına sokulmuş gibi

Sebzeden meyveye ekmeye kadar

Tarlayı sürüp de dikmeye kadar

Güya bu faydalı şifaya medar

Olmuş da içine bakılmış gibi

Kimisi obezmiş kimisi kısır

Zararı en fazla belki de mısır

Mideye girecek katkıya kusur

Karnına bir kurşun sıkılmış gibi

Nedir bu milletin çektiği çile

En dürüst sanılan kimseler bile

İşinde gücünde her türlü hile

Yapmamış da boynu bükülmüş gibi

Anası babası hatta dedesi

Nasipmiş herkese katkı maddesi

İnsanlık yurdunun sağlık caddesi

Ateşe verilip yakılmış gibi

Beşeri bu işten kurtarma yolu

Kur’an’da bu asrın belki sağ kolu

Okuyup Nurları Rabb’in her kulu

Sokmalı kafaya çakılmış gibi

12.12.2015

               Bedri Tahir Adaklı

Doğrunun Ortası

Dağları kaplayan nedir bu duman

Bulutlar açılıp çekilsin artık

Çaresiz insana veriniz eman

Ruhlarda meşale yakılsın artık

Sevgiyle sözleri serpin toprağa

Yeşertin boz kırı döndürün bağa

Şevklensin gençlerim kalksın atağa

Bu maksat ruhlara ekilsin artık

Muhabbet ne demek güven ne demek

Bu yolda sevgiye sevgi eklemek

Şevk için veriniz her türlü emek

Kardeşlik kalplere çakılsın artık

Davamız aslında müsbet olmalı

Her türlü insan var, ülkemin malı

Kırmadan dökmeden hakkı demeli

Mizacın aslına bakılsın artık

Hizmeti bilmeyen olmaz mı canım

Öyle bir anlat ki alsın donanım

Verirsen demez mi sana aslanım

İçine nur fidan dikilsin artık

Kimisi kırarak ruhu öldürür

Kimisi bilemez fazla güldürür

Malum ya ehl-i hak hakkı bildirir

İfrattan tefritten çıkılsın artık

06.12.2015

               Bedri tahir Adaklı

ARAYIŞ

Herkes soluk soluğa yollara düşmüş

Geleceğe açık kapılar önünden

İzden çukurlarda birikmiş sular

Basmak istemez çocukça yürüyüşler

Her biri çanak-çanak terlerle dolu

Gözlerden de eklenen tükenmiş yaşlar

Gelecekteki yangını körükleyenler mi bunlar

Bağrış çağrış giden güruh

Kimi hasret kimi hasâret yüklü vasıtalar

Ağır-ağır döner tekerleri yokuşlarda

İzlerde boğulurken onuru

Binlercesi çarpışır başıboş taşlar

Umutlar ağırlaşır yükselirken

Yağsız dingiller çığlığında

Yerden kalksada boyunduruk

Gücün tükendiği yerlerdi bu yerler

Hırıltılarla nefes nefese ömür

Nedense yolculuk sona doğru yavaşlar

Bazı kimseler habersizdir

Kilitli çığlıklardan,

Yol kenarlarına dikenler dikilmiş dizili

Yokuş aşağı süratle yuvarlanan zaman

Sapmadan dönüşü olmaz çığlıkların

Onlar aslında şaşkın çaresiz arayışlar

29.11.2015

               Bedri Tahir Adaklı

Düldül

              Düldül

Başa gelse ne edersin

Ölüm derler sen ne dersin

Sen genç iken sana gelir

Yaşlı isen sen gidersin.

Gelmiş işte yolun sonu

Çok önemli bak bu konu

İmam hadi giydiriver

Kefen denen beyaz donu.

Benzi solmuş dönmüş küle

Uzanıver şu düldüle

Dostlar seni taşısınlar

Hadi artık güle-güle.

13.11.2015

               Bedri Tahir Adaklı

Duraklay/anlar

Şuracıkta şıkışmış küçük bir zaman vardı

Kurcalayıp çıkardık kırılmış gibi sanki

Nağmeden kaçıp düşmüş resimde keman vardı

Yay ayrı keman ayrı darılmış gibi sanki.

Tecessüm eder nağme yay kemana sürünür

Hüzünlü yanık ağıt, bu karede görünür

Hayalinle dinlersen sesler birden dirilir

Kalpte bir sızı başlar yarılmış gibi sanki.

Bir ucu kırık-kopuk, bir ucu sarı leke

Bir tarafı ezilmiş yarı paslı teneke

Yerde bir şal serili yırtılmış çeke-çeke

Çocuklardan birisi, doğrulmuş gibi sanki.

Belki seneler geçmiş bu karenin ardından

İki çocuk sırtında, eller durur kadından

Bu meçhul şahısların bahsederken adından

Geçmişten geleceğe çağrılmış gibi sanki.

İşte resim bir anlık ediverse tahâkkûm

Resim zamana değil zamanlar resme mahkûm

O vakit oradaydım, ama şimdi ben yokum

Deyenin, ruhu resme, sarılmış gibi sanki.

07.11.2015

               Bedri Tahir Adaklı

HAYAT

Doğumla ölümün arası hayat

Acı da tatlı da başına gelir

İstersem, ben doğmam diyerek dayat

Gene de yaşamak işine gelir.

İlk defa görürsün şefkatten kucak

En güzel yürekli onda olacak

O safi sütüne sevgi katacak

Anandır, rızkın da döşüne gelir.

Birkaç diş ağzına dizilmiş olur

Üstelik kendine sert yemiş bulur

Büyürsün sütün de kesilmiş olur

Bitmesi en uygun yaşına gelir.

Bu nasıl tanzimdir bu nasıl hikmet

Kalıba en uygun dökülmüş nimet

Eline her geçen sanki ganimet

Koşarak erzakın peşine gelir.

Bakarsın önüne iki yol çıkmış

Nefretle muhabbet ikisi hakmış

Nefreti seçenin dostları yokmuş

Görmeye gelenler boşuna gelir.

Hak vaki olursa ömür son bulur

Yaşın da, belki genç, belki yüz olur

Sevenler kabrinde bir müddet kalır

Sevmeyen gelse de taşına gelir.

01.11.2015

               Bedri Tahir Adaklı

Kaybolan Yıllar

Varımız yoğumuz bir avuç içi

Onu da kaybeden ellerim üzgün

Şaşırıp kadere atmayın suçu

Şu beni mahveden hallerim üzgün.

Olmadı ne hüner ne de marifet

Ne şıklık olmuştu ne de zerafet

Her zaman bir belâ belki bir afet

Gelmeyi bekleyen mallarım üzgün.

Tarlada-tapanda toprağım yarık

Yağmursuz havadan yürekler buruk

Ayağı sıkmaz mı kuruyan çarık

Tabanı yıpratan yollarım üzgün.

Bu kadar saydığım döktüğüm lâfı

Nazara alma sen bir takım gafı

O zaman pek çoktu insanın safı

Tümünü sarmayan kollarım üzgün.

Yemenin içmenin neydi o tadı

Cihana değerdi dostluğun yâdı

Çok sıkça geçerdi hepsinin adı

Unutup sustuğum dillerim üzgün.

Şimdi bak şu hale ne güne kaldık

Mal aldık mülk aldık belki şan aldık

Dostları unuttuk dünyaya daldık

Mâzide kaybolan yıllarım üzgün.

31.10.2015

               Bedri Tahir Adaklı

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

Bahçeler Yandı

Tutuştu içimde gönül bahçesi

Bülbülüm çaresiz gülüm çaresiz

Kelâmda bozuk çok sözde lehçesi

Konuşmam çaresiz dilim çaresiz.

Samyeli esti de küller savruldu

Körpecik filizle fidan kavruldu

Açmamış goncanın boynu büküldü

Tutuşan bahçemde dalım çaresiz.

Toprağım güzeldi güller güzeldi,

Kökleri dursa da dalı azaldı

Ellerin bağında hasat düzeldi

Benim de kazmamla belim çarasiz.

Bahçivan bulalım bir gayret ile

Bir hata yapmadan hem bile-bile

Tedbirle her hali getirsek dile

Ozaman olmaz mı zâlim çaresiz.

Hem akı hem alı çeşitli renkler

İnançla oluşur güzel ahenkler

Vurursan bilgiyle işe mihenkler

Elbette demezsin ilim çaresiz.

28.10.2015

               Bedri Tahir Adaklı

HÜR OLMAK

Uykusuz gecenin bitmez rûyası

Bir sinsi düşman var, saldırın artık

Şu sessiz milletin duyulmaz yası

Teselli ederek güldürün artık.

İnsanız, hatamız olur elbette

İyiye, güzele çok teşvik ette

Hiç kazanç olmaz mı bir marifette

Medenî fenleri aldırın artık.

Faydalı birşeye gösterin ilgi

Dimağa doldurun münasip bilgi

Gelişme yolunda bir azim olgu

Gençlerin kalbine doldurun artık.

Bu asrın insanı hep yeni yetme

Görünüşe bakıp îtimat etme

Tedbirli, ol tabi, herkesi itme

Bir insan sarrafı buldurun artık.

Sistemler kokuşmuş insanlar bozuk

Kimseye güven yok vallahi yazık

Hürriyet gelirse yemeyiz kazık

Baskıcı görüşü öldürün artık.

Küçükler büyüsün yılları saysın

Beynini yedirin yeterki doysun

Çıkarı uğruna boynunu eysin

Diyenden bu hâli kaldırın artık.

Seyisler davranın salın şu atı

Süvari yapınız her demokratı  

Geçer bu, gidişle geçer sıratı

Hür olmak nasıl şey bildirin artık.

17.10.2015

           Bedri Tahir Adaklı

Hak İsteyenler

Simaya çalınmış kederden boya

Nefretten bir mana takışı yeter

Gökyüzü yırtıldı ta! Yerden aya

Kaynayan volkanın çıkışı yeter.

Yemen’de bir ucu, Şam’da bir ucu

Hakları eziyor maddenin gücü

Garibin içinde dehşetli acı

Parlayan şimşeğin çakışı yeter.

Beşere pahalı ödetti bunu

Toprağa doğrulttu kandan yolunu

Kâfirin kırdığı iki kolunu

O kolsuz gövdenin çöküşü yeter.

Tenezzül buyursa ilâhi rahmet

Kalkacak mazlumdan kalkacak zahmet

Haklıya hak verir nasipse himmet

O sonsuz şefkatin bakışı yeter.

Sadece dünyada yetmez bu acı

Meyveyi sunarken zakkum ağacı

Cehennem içinde sonsuz kalıcı

Zalimi sekarın yakışı yeter.

Dünyada hiç lezzet almamış garip

Yüksünmüş gönülle huzura varıp

Cennete hayretle sevinçle girip

Mazluma enharın akışı yeter.

07.10.2015

               Bedri Tahir Adaklı

DUMAN İÇİNDE

Yutkunur, yutamaz düğümden lokma

Mizanın her iki, kefesi duman

Kan kokan mahalde ölümden lokma

Soluğu verenin nefesi duman.

Deryanın üstünden görünmez dibi

Umutsuz ölüme gidermiş gibi

Olmazsa bekadan biraz nasibi

Günahkâr kim varsa sırası duman.

Onu da yüzdürün yüzen kafile

Gidilsin ne olur yakın sahile

Nefesler kesilir herşey nafile

Tuzlu su yaktıkça yaresi duman.

Sahile  çıkışı cıhanı yakar

Son bir ses verirken ayyuka çıkar

Cennette  pınarlar berrakça akar

Bekasız dünyanın çaresi duman.

Kulağı uzatıp yeri dinledi,

Kendine değil de gayre inledi

Denizden ayrılan kumu eledi

Kim sebep olmuşsa dirisi duman.

Dalgaya kapılmış kenara vurmuş

Küçücük bedenle secdeye durmuş

Endülüs terketmiş yerine varmış

Bu şekil bir fethin neresi duman.

23.09.2015

                 Bedri Tahir Adaklı

YALNIZLIK

Bana kulak versen beni, dinlesen

Yalnızlığa güleceksin sanırım

İnsanlıkta dostluk neymiş anlasan

Eski fikri sileceksin sanırım.

Belki nefsi islah etmiş olursun

Hatta biraz kemâlât da alırsın

Toprak gibi mahviyette kalırsın

Tek başına kalacaksın sanırım.

Beşer yalnız yaşayamaz cihanda

Hep beraber kaldığımız bu handa

Bakarsın ki işin düşer bir anda

Dost kapısı çalacaksın sanırım.

Yalnız kalıp hasta olsan uzansan

Acılardan sızım-sızım kıvransan

Kimse yok mu diye biraz aransan

Saçın başın yolacaksın sanırım.

Uzak kalma dostlarından hısımdan

Fayda umma âlbümdeki resimden

Kurtulmayı istemişsen hasımdan

Dosta haber salacaksın sanırım.

Sevap-günah ne olursa insanla

Söylemeyi bilemedim sen anla

Kalbinde ve hissindeki lisanla

Sohbete dost bulacaksın sanırım.

İzmit - 2015

                   Bedri Tahir Adaklı

İlim

Kendini bilgili zanneden edip

Çirkefle dolan bir, kazan gibisin

Marifet dersini almadan gidip

Cehalet fermanı yazan gibisin.

Fıtrî bir kitap var, çevir gözünü

Oku bu, eşyanın parlak yüzünü

Manevi ilimden hakkın izini

Görmeyip avare gezen gibisin.

Fiyaka uğruna aldığın ilim

Hakikat demez mi işte bu zulûm

Mecliste atarsan bilgiyle çalım

Cihanda nizamı bozan gibisin.

İlimden maksadın hakikat olsun

Lûzumsuz bilgiyi yak da savrulsun

Hikmeti talep et himmet doğrulsun

O zaman bir şeyler sezen gibisin.

Öteler ötesi nazarı atıp,

Nebiler-veliler yolunu tutup

Onların ilmini fehmine katıp

Hah şimdi “bin kitap” yazan gibisin.

31.07.2015

                 Bedri Tahir Adaklı

          

Mehdiyet (Taşlama)

Ümitsiz görmüşüm şairim seni

Bu herif ne kadar olsa da denî

Bitirdik işini dinle bak beni

Son hali yolunmuş kuşa dönüştü.

Baksana Mehdiyet zuhur eyledi

Ne yapmak gerekir onu söyledi

Yüz otuz kitapla fena payladı

Gözüne batacak şişe dönüştü.

Tahribat kolaydı öyle başardı

Ehl-i kalp olanın gözü yaşardı

Mehdi’yi gördü de nasıl şaşırdı

Bir gözü bir göze şaşa dönüştü.

Üç devir bitirdik dörttedir sıra

Kapanır gider de döner hasıra

Çok hiddet ederim bakma kusura

Merkebin fireni çuşa dönüştü.

Mehdiyet kazandı vurarak künde

Ehl-i Hak sevinsin ahir ömründe

Deccal’ı uzanmış yerde görün de

Kazanmış gibiyken tuşa dönüştü.

25.07.2015

(Taşlama)

                 Bedri Tahir Adaklı

KELÂM

İlâhi hitabet Güzel’den gelmiş

Kelâmı kullara ulaşmış böyle

İnsanda fıtratı ezelden bilmiş

Nüzûlle sohbetler oluşmuş böyle.

Kendini tanıtmak istemiş Kadim

Hak sözle birlikte atılır adım

Sevgiyi içerken hep yudum-yudum

İnsan’ın içine doluşmuş böyle.

Kalplerden mananın hayâle seyri

Dilleri, lehçesi şivesi ayrı

İçinde aynı söz dışında gayrı

Bu farka insanlar alışmış böyle.

Kiminde hoş talep olmaz kelamdan

Kimisi bahseder yastan elemden

Nasipsiz biriyse güzel âlemden

Kiniyle nefreti gelişmiş böyle.

İlâhi sevgiden, aşktan bîhaber

Kiniyle adâvet nefret berâber

Kötülük etmeyi sanmış mûteber

Güzelle-çirkinler dalaşmış böyle.

Zikirde muhabbet ortada durur

Kalpleri çarparken hak diye vurur

Zâkîrin gönlünde kaynaşır sürur,

Mecliste hâl ehli buluşmuş böyle

18.07.2015

               Bedri Tahir Adaklı

SAVRULDU

Merkebe yükledim sap ile saman

Rüzgâra kapılıp savrulup gitti

Ömrümü boşuna bitirdi zaman

Çilenin narında kavrulup gitti.

Hiç gözüm olmadı güller bağında

Ne elin, balında ne de yağında

Tedârik ettiğim gençlik çağında

Kap-kacak dolmadan devrilip gitti.

Kabahat bendeymiş değilmiş yelde

Sonunda sermâyem kalmadı elde

Hançerden acılar varmış ezelde

Ucunun batışı sivrilip gitti

Birisi dedi ki, bak güzel dostum

Kimseye olmadı kötü bir kastim

Gel beni taklit et ben nefse küstüm

Derdemez acıyı devralıp gitti.

İçimde huzurlu bir hal başladı

Bu zatın şu sözü kalbe işledi

Netice; nefsimi fena haşladı

Sıkıntım sevince çevrilip gitti

Hayatım guruba etse de meyil

Anladım bu gidiş bir bitiş değil

Hayatı verene tazimle eğil

Dedim de nefsime kıvrılıp gitti.

13.07.2015

                Bedri Tahir Adaklı

Çaresizlik

Gül kokusu taşıdım inişimde günlerce

Yüzümü sürüyüp de ırmak olup çağladım

Köşe-bucak dolaşıp geçişimde binlerce

Taştım da hüzünlerle dolup-dolup ağladım.

Hazan yüklü hislerden sıyrılıp bulutlara

Çıkıp da boyun büktüm el açıp umutlara

Şeytana kulak veren nefsimdeki putlara

Mağlup düştüm çok def’a naçar kalıp ağladım.

Hoyratça tırmık-tırmık gülbahçesi taranmış

Sevda eri bülbüller medet için aranmış

Mumlar yanıp tükenmiş tahtalara dayanmış

Eridim damla-damla sesi salıp ağladım.

Yürü dedim kendime hakkın ardından yürü

Mecalsiz gelenleri tut da kolundan sürü

Yeryüzü kanağlıyor neden zalim bir sürü?

Sorup durdum kendime dalıp-dalıp ağladım.

Başkasının dertleri içimde sızım-sızım

Hissettim gene ama neden böyle arsızım

Hak benim olsa bile gaspeden bir hırsızım

Bir cebimden bir cebe koydum çalıp ağladım.

Şahlanır zannetmiştim içimdeki hisleri

Menfaatim uğruna kaldıramam hırsları

Model bir insan diye buluverdim hasları

Bu sefer sevincimden, vecde gelip ağladım.

03.07.2015

               Bedri Tahir Adaklı

HİÇ

Cüz’i bir gayrete denirse cefa

Ambarı dolduran hiçlik yutulur

Nafile, çark döner binlerce defa

Lokmalar çiğnenir açlık yutulur.

Tenbelce kaykılıp şilteye uzun

Hiç öyle olur mu ayağı kazın

Soğukmuş sıcakmış kışın ve yazın

Bahane aranır güçlük yutulur.

Yimi dört altındır bir günlük hayat

Çalış ve çabala yorulursan yat

Helâlden kazanca ısrar et dayat

Sağlığın gider de harçlık yutulur.

Heba olur zaman yok olur vücut

Aslında içinde istidat mevcut

Kullanıp şükreyle ediver sücût

Farkına varmazsın gençlik yutulur.

28.06.2015

               Bedri Tahir Adaklı

Artık Böyle

Mekânlar küçüldü zaman kısaldı

Bu yolda yolculuk yetmez mi sandın

Malumat gelişti haber hız aldı

Gurbette hiç hasret bitmez mi sandın

Merkebe binerdik yavaş giderdik

Yolculuk hiç böyle biter mi derdik

Vuslatı yollarda somunla yerdik

Yanında soğanı yetmez mi sandın.

Velhasıl bitirdik mâziyi böyle

İrtibat olmazdı şehirle köyle

Köylü der işim yok paşayla beyle

Küçümser davranış bitmez mi sandın.

Baksana kardeşim şu bizim asra

Büyüyüp karıştı Bağdat'la Basra

Harâbe hâneyi döndürdü kasra

Keyf için tarlayı satmaz mı sandın.

                               

Şimdi bak çalışmak kazmasız belsiz

Bir anda görüşür cebinde telsiz

Vasıta diyorsan belki bedelsiz

Bir ömre bin ömür katmaz mı sandın

Hayvandan farklıyız şu görünüşte

Şükür yok kardeşim şükür yok işte

Nankörlük diz boyu mülke gidişte

Bu yüzden musibet çatmaz mı sandın.

13.06.2015

                 Bedri Tahir Adaklı

En Son Nefes

Yüreğim mecalsiz kalmış da olsa

Maksada ermeyi isterim elbet

Bedenim kendini salmış da olsa

Doruğa varmayı isterim elbet.

Ne olur mâniler çekilin yoldan

Düşmanlar saldırır hemen her koldan

Bir zafer ummayın bu garip kuldan

Çemberi yarmayı isterim elbet.

İlk insan fehmine yönelen suâl

Vicdanın gördüğü manevi bu hâl

O zaman söz verdik reddetmek muhâl

Va’dimde durmayı isterim elbet.

Ne mümkün zafere gayretsiz gitmek

Yetmiyor gönlüme kanaat etmek

Mü’mine mahsusmuş Hüsn’ü seyretmek

Hem ben de görmeyi isterim elbet.

Ağaçlar tohumdan tohum ağaçtan

Rabb’imin varlığı belli sonuçtan

Tesadüf diyeni kurtar bu suçtan

Sebebi sormayı isterim elbet.

Konuşur şu âlem işittim sesi

İkazla uyarır hemen herkesi

Mukaddes kelamla en son nefesi

Secdede vermeyi isterim elbet

10.06.2015

                 Bedri Tahir Adaklı