Dünya Hanı

Biz yolcuyuz, hadi artık, kalkalım,
Şu gurbeti, kırık dökük geçirdik,
Çıktım yola, halim benim perişan,
Gaye vuslat, deyip herkes gidiyor,
Birçok yaşlı ve gençler var yollarda,
Aldanmakta, bir fayda yok, biliriz,
İzmit

Bir bak hele kapımızı vuran var,
Yolluk için, neler koyduk bakalım,
Kuru somun bir mendile saran var.

Bir de tuttuk, gönle bir şey içirdik,
Aşk şarabı, dedi biri şaşırdık,
İçi yakan, başta esen boran var.

Ne çok oldu, hayatıma karışan,
Aramadım, ne bir unvan ne de şan,
Yol üstünde, hevesimi, kıran var.

Kimi keder, kimi şenlik ediyor,
Yıkılan bu, mekân bize ne diyor? 
Dünya kadar, harap olmuş viran var.

Dizilmişler küçük-büyük ard-arda,
Bilmeyiz ki ölüm-kalım, kim kârda? 
Ben öndeyim, belki senin sıran var.

Bir kerelik biz bu hana geliriz,
Baştan savma, uzun ömür dileriz,
Ama önde, satır elde, duran var.

31.12.2012