Ayrılırım

Yığılmışım bir köşeye, 
Sanki zehir yutmuş gibi, 
Sevinç ile bir neşeye, 
Hiç hevesim yokmuş gibi. 

Zaman durdu ben yürüdüm, 
Can direndi ben sürüdüm, 
Azar-azar hep eridim, 
Yağ tavada bitmiş gibi. 

Kalp firaktan bağırmakta, 
Ama dünya çağırmakta, 
Ölüm dosttan ayırmakta, 
Gül, dalından kopmuş gibi. 

Göğüs denen, kafesimde, 
İnlediğim nefesimde, 
Bülbül mü var bu isimde? 
Güle derdin açmış gibi. 

Yaş yetmişi geçti çoktan, 
Ben göçerim bu ocaktan, 
Ümidim var yüce hak’tan, 
Bana cennet varmış gibi. 

Buna rağmen korkuyorum, 
Bu halime, bir de yorum, 
Yapan dosta, soruyorum, 
Gider miyim “kaçmış” gibi. 

İzmit 
25.03.2013