Beşerin Efendisi

Sonsuzlar âlemine, tecelli ettiğini, 
Kendini “Kendim” diye, bildirmiş kullarına, 
Ezel-ebet arası, yer belli ettiğini, 
Cenneti vermek için, sır sermiş yollarına. 

Bu hayat ağacının, şerefli meyvesine, 
“Hu” ile talim etmiş, çıkan her nefesine, 
Kulak verir gök kubbe, arzdan gelen sesine, 
Ne istemiş Rabbinden, o düşmüş dallarına. 

Hiç kelâmı olmaz mı, bilinmek isteyenin? 
Onun için söylüyor, sesidir dinleyenin, 
Bir Nebi gönder bize, diyerek inleyenin, 
Rehberi olur onun, verilmiş hallerine. 

İşte ancak böylece, beşerin efendisi, 
İmam olsun diyerek, gönderilmiş kendisi, 
Ümmetinden her seven, olmalıymış bendesi, 
Hatta onlar koşuyor, açılmış kollarına. 

İzmit 
17.04.2013