Dopdolu
caddalerin, insanından ıraktım,
Kimsesiz
mekânlarım, zehirli zaman oldu.
Çektiğim
nefeslerin, ihsanından ıraktım,
Üfürdüğüm
havalar, zifirli duman oldu.
Dünya
malı namına, elimde olan biten,
Tuttuğum
bastonum var, yürürken beni iten,
Sırtımda
yelek ile altımda şalvar keten,
Bu
temiz üstü başı, kirleten saman oldu.
Metâlibim
ne ise, hepsi çarşıda kaldı,
İnsanlar
söz verse de, caymasıyla ün saldı,
Erzakımı
vermeyen, nakdimi çekip aldı,
Üzüntümden
inilti, zırlayan keman oldu.
Bir
kalastan sal yaptım, bana göre yelkenli,
Dalgalara
pek uygun; kenarı biraz enli,
Oltam
toplu iğneden, sanki ucu dikenli,
Nerede
balık tuttum, orası liman oldu.
İzmit
15.06.2014
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder