15 Ağustos 2014 Cuma

Fısıl-Fısıl

Fısıltı ile anlattıklarımı
Can kulağı ile dinlemiştin,
Görüyordun derinliklerini,
Mutlaka anlıyordun duymasan da..

Biz bizeydik her zaman düşlerimde,
Başkaları fark etmiyordu sen yokken..

Susarak geçirdiğim zaman
Sanki yıllar gibiydi,
Ne kadar çok şey vardı anlatılan..
Bilmek istiyordum
Meçhul karanlıkları;
Akarken zaman..

Güneş batıya gidiyordu;
Aramızdan geçerek..
Çaresizdi benim gibi..
Sen ise hâlâ uzaklardaydın.

İçimden kopartılan ne varsa
Biriktiriyordum bir-bir..
Siyah acılardı yerlerine yenileri gelen..

Çimenlere basamadan
Yürüdüğüm yolların menzilinde,
Çakıltaşları ayaklarımı kanatmıştı.
Sızım-sızım.

Beni hala dinliyor musun duymadan?
İstersen derinliklerine bak
Ruhumun pencereleri olan gözlerime..
Ta derinliklere derin-derin.
Belki, beni oralarda görürsün,
Fısıltılarımla yanlızken..

İzmit
14.08.2014

               Bedri Tahir Adaklı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder