Hayat Ağacı

Bir hayat ağacı, meyve verirse,

Önceden çiçeği gösterir sana,

Mutluluk kızarıp göğe ererse,

Başında yelleri estirir sana.

Hayatı böylece derliyor beşer,

Bakarsın meyveye,  birkaç kurt düşer,

Kemiren her neyse, görünce şaşar,

Yediğin lokmayı kusturur sana.

Aslında ağacın meyvesi acı,

Dalında kalmaya olmaz ilâcı,

Kuruyup giden şu, dipteki ucu,

Hileyle meyveyi sattırır, sana.

İş-işten geçer de, hayat durulur,

Ummazsın bir anda gönül vurulur,

Meyveler dökülür sapı burulur,

Ağacı dibinden, kestirir sana.

Dünya bu, cilvesi hiç belli olmaz,

Delik bir kap gibi, doldursan dolmaz,

Sen kalmak istersin hevesin kalmaz,

Gene de, git diye, bastırır sana.

Yapraklar dökülse olmaz mı gazel,

Başlangıç bellidir, değil ki ezel,

Mânâsı zahirden bin bir kat güzel,

O fâni ciheti, attırır sana.

06.12.2014

                 Bedri Tahir Adaklı