Ayaklar
altında kalmasın ezilmişlik
Ta
göklerden yere kadar
İdealler
iniyor yuvasından ümitle
Kahkahalar
acıya kafa tutsun diye
Göz-göz
olmuş kan çanakları
Kaç
defa düştün ki tuzağına hüznün
Her
yerin delik deşik
Matem
miydi vücudundan akan
Bakanlar
uyuyor muydu bakarken
Belki
de çığlıkları ezen ayak sesleriydi
Bir
bez parçasıyla sildikleri kan
Belki
de kan içen çıkarlar askeriydi
Onlar
yeryüzü düzelsin istediler
Çukurlar
dolsun dediler
Her
biri, bir candı atılan
Konuşun
kanlı doğrular konuşun
Kesilsin
atılan kurşundan hainler
Zaten
kalpler ruhlar ve mallar talan.
Ne
geçti eline zulüm?
Sen
değil misin mazlumun kanında boğulan?
Önemsiz
sandığın gökler karardı
Karanlıklar
ardında
O
ve sen beraber müsavi oldunuz
Ama
şimdi ezilmişliğe can yetişti
Pürüzleri
pürüzsüz buldunuz
Acılar
böylece yer değişti.
15.04.2014
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder