Yüreğim
mecalsiz kalmış da olsa
Maksada
ermeyi isterim elbet
Bedenim
kendini salmış da olsa
Doruğa
varmayı isterim elbet.
Ne
olur mâniler çekilin yoldan
Düşmanlar
saldırır hemen her koldan
Bir
zafer ummayın bu garip kuldan
Çemberi
yarmayı isterim elbet.
İlk
insan fehmine yönelen suâl
Vicdanın
gördüğü manevi bu hâl
O
zaman söz verdik reddetmek muhâl
Va’dimde
durmayı isterim elbet.
Ne
mümkün zafere gayretsiz gitmek
Yetmiyor
gönlüme kanaat etmek
Mü’mine
mahsusmuş Hüsn’ü seyretmek
Hem
ben de görmeyi isterim elbet.
Ağaçlar
tohumdan tohum ağaçtan
Rabb’imin
varlığı belli sonuçtan
Tesadüf
diyeni kurtar bu suçtan
Sebebi
sormayı isterim elbet.
Konuşur
şu âlem işittim sesi
İkazla
uyarır hemen herkesi
Mukaddes
kelamla en son nefesi
Secdede
vermeyi isterim elbet
10.06.2015
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder