Ömrümün
binası çöktü üstüme
Enkazı
altında kaldı bu gönül
Çileden
bir ateş döktü üstüme
İçine
kendini saldı bu gönül.
Hissemde
bu varmış haktan verilen
Ektiğim
güllerden yokki dirilen
Çok
nimet olsa da yere serilen
Olanı
seçmedi buldu bu gönül.
Kaderin
kalemi çekti bir çizik
Muhabbet
ve sevda harap ve ezik
Âşıklar
bağının dalında azık
Yemeden
içmeden soldu bu gönül.
Umutlar
tükenmiş herşey harabat
Bilinmez
kim mahzun, hatta kim abat
Ama
ben görürüm benimki berbat
Acıyla
çileyle doldu bu gönül.
Silkinip
enkazdan kaldırdım başım
Kurumuş
olsa da gözümde yaşım
Gaipten
verilmiş umuttan aşım
Mubarek
sofraya daldı bu gönül.
Bu
da bir nasip mi gördüm ufukta
Hisseme
çok düşşe olan bollukta
Beytime
Nur mu var altınolukta
Uhrevi
günleri aldı bu gönül.
Demek
ki boşuna üzmüşüm kendim
Bir
cidal için miş kederden bendim
Yıkılsın
gamyemem vallah beğendim
Hikmette
esrarı bildi bu gönül.
İzmit
31.05.2016
Bedri
Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder