MUKAYESE

Geceler odamda zindandı bana

Huzurlu uykuya girmemiştim hiç

Söylenen mutluluk yalandı bana

Dalıp da bir rüya görmemiştim hiç.

Şu küçük odacık sanki bir sahra

Ararken huzuru dokundum kahra

Sevgiyi bulmamış asık bir çehre

Umudun yurdunda durmamıştım hiç.

Dudağım tastayken öptüğüm kenar

Kısık bir ateşte yemeğim kaynar

Aş pişsin isterim bazen de yanar

Mükellef bir sofra sermemiştim hiç.

Hem herkes arzular keyifle seyran

İnsanlar sefaya ne kadar hayran

Ben ise fukara anadan üryan

Bedene bir fisten sarmamıştım hiç

İşte bak zamanım geçiyor yasla

Hayatı ve mevti bakta kıyasla

Ecelim gelmişse çekinmem asla

Hayata pek önem vermemiştim hiç.

Ölüm bir nimetmiş cennetin yolu

Cehennem lebâleb zalimle dolu

Yer mi var söylesin bir Hakk’ın kulu

Ama ben kimseyi yermemiştim hiç.

21.06.2016

               Bedri Tahir Adaklı