Yılanlar sokuyor zehiri caba
Burnunda sineği kovmakla meşkul
Önemsiz şeylere gösterir çaba
Şiş olan dizini dövmekle meşkul.
Afaka bakarken gözü dolaşır
Nizamı boş şey der kalple dalaşır
Nüveyi düşünmez kaba alışır
Dıştaki süsünü sevmekle meşkul.
Aklıyla kalbinin mukabil yâri
Eşyaya ibretle baksa ya bâri
Hevayı kuş yapmış nefsi süvâri
Yolcuyu başından savmakla meşkul.
Dertlerle dertlenmez kalsa da
darda
Yürekte dert varken nefsi
hovarda
Bir mutlu görmesin gözleri orda
Tebessüm edene sövmekle meşkul.
Demez ki bu giden nereye gider
Ömürler yetmez der ondan
kahreder
Antika şeyleri abes zanneder
Görmeyen gözünü ovmakla meşkul.
16.05.2017
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder