Açık Kalan Kapı

Azar-azar biriktirdiğim yıllar

Taşınmayacak kadardı

Ağır gelen

Zaman beni ebelemişti bir defa

Seneler önceydi

Kovalama böyle başlamıştı

Dağların ardı görünuyordu

Adımlarımın ucunda

Soluk-soluğa tekrarlanan…

Ölümün keşif koları izlerimi takip ediyordu…

Nefesi ensemdeydi adeta

Zaten tırnakları sırtıma battığında

Ben dağların ardına varmış olacaktım

Zaman nasıl yakalanırdı

Ölümün merak ettiği şeydi bu

Unutmak mıydı kurtulmak

Hatta düşünmemek

Kendimi kandırmalıydım bile-bile…

Ölüm hayattan daha fazla şeyler mi anlatıyordu

Bir gayesi mi vardı?

Ölüm neyin kapısıydı açık kalan

İnsanı ürperten soğuk oradan giriyordu

Üşüyüp dururken

Hay, girmez olaydı…

06.05.2018

                  Bedri Tahir Adaklı