Sözler ve Gözler

Zaman çarklarının dişlileri gün yüzüne çıkmış

Güneşi görüp gülüyorlardı arada bir

Bütün gözler biraraya gelmişlerdi toplanıp

Kalp atışlarını seyrediyorlardı alık-alık

Dönüşü olmayan gidişlerdi bunlar

Birbirinin yardımına koşsa da

Bulutlar birer gölge olsa da bir defalık

Kimi cefa kimi sefalıktı

Adamlar adam olamamıştı bir türlü

Olanlar ise çarkların dişlileri arasına sıkışanlardı

Bütün gözler beraber yaşarırdı bazen

Ve artık yürekler sele kapılacak gibi olurdu

Gökler hayal edilse de yıldız-yıldız

Çarklar bildiğini okuyorlardı adam gibi

Bu kadar göz bolluğu içinde olsa bile kalpler

Yine usanmamış ve yine göz diye yalvarmışlardı

Aslında herşey bir birinin aynıydı

Çarkların dönüşü gibi hep

Eller ayaklar ağızlar ve gözler

Ne yazık ki sözler gözlerin gayrıydı.

11.10.2018

                  Bedri Tahir Adaklı