Hayat Güneşi

Arkama baka-baka giderken ecelime

Kalanlara şaşırdım ölümsüz gibiydiler

Düşündüm desem mi ki dönüp birkaç kelime

Herkes telaş içinde elemsiz gibiydiler.

Akşam güneşi gibi geçti ömür ufûle

Meğer dünya faniymiş söylesem de nafile

Bir yere yazın dedim aldırmadı kafile

Kâtipler çoktu amma kalemsiz gibiydiler

Hâlbuki malı mülkü bırakıp gideceğiz

Ne bağ baki ne bahçe ne de düğünlük çeyiz

Neymiş gerçek ayrılık sonunda göreceğiz

Dedim ama bilen çok ilimsiz gibiydiler.

Çalışıp kazanmışlar hatta ünlü olmuşlar

Üstelik heva heves dünyalığa dalmışlar

Eşya dolmuş evleri hep ayakta kalmışlar

Tavan bile döşenmiş kilimsiz gibiydiler.

 Bedri Tahir Adaklı