Gün dönüp de kayboldu, yine göründü hüzün,
Bak el-etek çekildi, akşama daldı güneş,
Hem karanlık hem aydın, kaç kez belirdi yüzün?
Gece garibe düştü, gündüze kaldı güneş.
Kimse görmez derdimi, karanlık, köşe bucak,
İçimdeki sızıyı, ancak Rabb’im duyacak,
Mehtabı verir elbet, bana derman olacak,
Davet düştü o Ay’a, haberi saldı güneş.
Güneş benim ay benim, hatta gökte yıldızlar,
Kimsenin gücü yetmez, dokunamaz hırsızlar,
Dünyayı karartıp da, gece yapsa arsızlar,
Bak geliyor aydınlık, yolunu aldı güneş.
Ne gam kalır ne keder, şu yeryüzü ağarsa,
Ay olsun güneş olsun, karanlığı boğarsa,
Rengârenk ışıklara, göz yumsa da yarasa,
Görmediği âleme, rengini çaldı güneş.
İzmit
29.07.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder