Güneş artık dürülür, kararır bütün âlem,
Yıldızlar teker-teker, gecelerden alınır,
Semâvat sayfasında, kün-fe yekün den kalem,
Durdurur yazısını, defter elden alınır.
Çalkalanır sonsuzluk, yer geceye bürünür,
Dağılır bütün âlem, herkes şaşkın görünür,
Sayfa-sayfa savrulan, defterleri dürülür,
Âhiret yurduna “can”, yeryüzünden alınır.
Bütün eski malzeme, bir yokluğa atılmaz,
Her ne varsa eskiden, hiçbir şey ziyan olmaz,
Yeni bir hayattır bu, hikmetinden sorulmaz,
Bu iş için her zerre, tek-tek yerden alınır.
Çok farklı bir hayatın, bunlardır yapı taşı,
Kullanılmış olacak, “Bilen” yapar bu işi,
On sekiz bin âlemde, bulunmuyor bir eşi,
Sonsuz ilminde olan, âlemlerden alınır.
Günahsız bir kul ile kafa tutan derbeder,
Hemen herkes pişmandır, cümle âlem keşke der,
Daha güzeli için, her birinde bir keder,
Mizan için ne varsa, amellerden alınır.
İzmit
06.07.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder