Hadi kalk çık, denilince tepeye;
Hayat bir han, olmuş cana, cananım,
Her basamak, sağ kaldıkça gitmeye,
İnmek için çıktın ona, cananım,
Davet aldın tatmak için sofraya,
Hakkın yok ki, tıka-basa doymaya,
Yetmez diye yapacağın tafraya,
Kızmazlar mı, sonra sana cananım?
Buradaki numunedir, yediğin,
Takdir ile binler minnet ettiğin,
Vaki ise hakka uygun dediğin,
Hak o zaman, senden yana cananım.
Nimetlerin kaynağından neslini,
Görmüş isen dünyadaki faslını,
Arz’da olmaz orda olan aslını,
Alıp yersin kana-kana cananım.
Gitmek için geldin fani bu hana,
Şu hale bak canı yanan yanana,
Vuslat budur ferman çıkmış alana,
Ses çıkarma, artık buna cananım.
İzmit
07.10.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder