İmkânat

Güzel gören, fark etmişse, güzeli, 
Endam başka, duruş başka, yüz başka, 
Güzel olur, ol demişse; Ezeli, 
Duyan başka, Diyen başka, söz başka. 

Bilinmeyi istedi de, âlemi, 
Yaratmıştı, göndermişti Âdem’i, 
Ayet dizdi, bir ip yaptı, her demi, 
Hüccet başka, bürhan başka, iz başka. 

Sonsuzluktan mümkünatı, var etmiş, 
Şu dünyayı dünyalıya yar etmiş, 
Münkir kızmış, mü’min bundan ar etmiş, 
Dünya başka, Halık başka, biz başka. 

Şiddetli bir, zuhur ile gizlendi, 
Varlıkların, sesleriyle seslendi, 
Hem görmeyi, kim istemiş bilendi, 
Bakmak başka, görmek başka göz başka. 

Ta.! serâdan, süreyyaya, yol gider, 
Kaf ve nun’dan kudreti var emreder, 
Şaşan şaşmış, olmuş birer derbeder, 
Aklı başka, kalbi başka, öz başka. 

Cümle âlem onu söyler, hoş anar, 
Her anışta, gönül yanar, kalp yanar, 
Yürek kopar, içte bak bir yer kanar, 
Yanan başka, yakan başka köz başka. 

İzmit 
10.12.2013