Bilmiyorum ne için,“yalan dünya” demişler,
Merak edip düşündüm, acaba neden diye?
Hakaret eden bile, neyin varsa yemişler,
Şu kadar hizmetin var, yüreğinden hediye,
Sana yalan diyene, nimetini vermişsin,
Sinekten file kadar, sunup yere sermişsin.
Bağrından kopardığın, demet-demet çiçekler,
Renklerin dansı ile kuşların cıvıltısı,
Dallarında hem-heme, meyveden içecekler,
Âşıklar pınarından, şerbetin şırıltısı,
İhtiyaçtan ne varsa, acı-tatlı bulmuşum,
Doğruluk lezzet olmuş, tadıp mutlu olmuşum.
Yalan dünya diyenin, meğer kendi yalanmış,
Sen her ne demişsen, hiç içinde yalan yok,
Üzerinde gezinen, oynamış oyalanmış,
Gafletin cifesiyle, kirlerden pak olan yok,
Yalancı yalanında, hadsiz sebat eylemiş,
Doğruyu eğip-büküp, gene yalan söylemiş.
Çevir de gözlerini, etrafına bakıver,
Olan biten hep “yalan”, dönersin sen şaşkına,
Doğrular fark edilsin, tut güneşi yakıver,
Bırakın yalanları, deyip Allah aşkına,
Hep doğruyu söylersin, duymazlar sözlerini,
Gözleri kapanmadan, açmazlar gözlerini.
İzmit
10.04.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder