Rüyalarım

Kim girmiş ki geceme, her şeyim didik-didik?

Önce bir gölge gördüm, hayal-meyal sofada,

Gönlümün surlarında, açılmış oldu gedik,

Çünkü cirit atıyor, hüzünlü düş kafada,

Bu rüya mı gerçek mi, tam anlamak isterken,

Bir de baktım gün doğmuş, sabahtan daha erken.

Darmadağın edilmiş, gönlümün her köşesi,

Gülleri koyduğum o; kalpten vazom kırılmış,

Lime-lime edilmiş, kaçmış gülün neşesi,

Küçük bir esintiden, gönül aşka darılmış!

Ümidim çekip gitti, gecelerden derine,

Güneş yine batıyor, düşlerdeki yerine.

Kudret eli uzansa; gelir mi ki nuruyla,

Rüyadaki kâbuslar, kaçar belki gündüzün,

Günlerimi öldürür, gece-gündüz sırayla,

Bedbinlik bulut-bulut, karanlıktan bir hüzün,

Rüyalarım kayboldu onu yuttu karanlık,

Hayatın bahçeleri, nasıl olmaz viranlık.

Semanın dar geldiği, kalbe düşen kederim,

Elmastan kılıcını, savuruyor güneşe,

Emirler büyük yerden, gelmiş ise ne derim?

Tekrar günüm ölüyor, yine geçti inişe,

Aşk güneşi batmadan tekrar dönüp doğarsa;

Belki güller açacak, rahmet böyle yağarsa.

İzmit

27.04.2014

                   Bedri Tahir Adaklı