SAVRULDU

Merkebe yükledim sap ile saman

Rüzgâra kapılıp savrulup gitti

Ömrümü boşuna bitirdi zaman

Çilenin narında kavrulup gitti.

Hiç gözüm olmadı güller bağında

Ne elin, balında ne de yağında

Tedârik ettiğim gençlik çağında

Kap-kacak dolmadan devrilip gitti.

Kabahat bendeymiş değilmiş yelde

Sonunda sermâyem kalmadı elde

Hançerden acılar varmış ezelde

Ucunun batışı sivrilip gitti

Birisi dedi ki, bak güzel dostum

Kimseye olmadı kötü bir kastim

Gel beni taklit et ben nefse küstüm

Derdemez acıyı devralıp gitti.

İçimde huzurlu bir hal başladı

Bu zatın şu sözü kalbe işledi

Netice; nefsimi fena haşladı

Sıkıntım sevince çevrilip gitti

Hayatım guruba etse de meyil

Anladım bu gidiş bir bitiş değil

Hayatı verene tazimle eğil

Dedim de nefsime kıvrılıp gitti.

13.07.2015

                Bedri Tahir Adaklı