Çaresizlik

Gül kokusu taşıdım inişimde günlerce

Yüzümü sürüyüp de ırmak olup çağladım

Köşe-bucak dolaşıp geçişimde binlerce

Taştım da hüzünlerle dolup-dolup ağladım.

Hazan yüklü hislerden sıyrılıp bulutlara

Çıkıp da boyun büktüm el açıp umutlara

Şeytana kulak veren nefsimdeki putlara

Mağlup düştüm çok def’a naçar kalıp ağladım.

Hoyratça tırmık-tırmık gülbahçesi taranmış

Sevda eri bülbüller medet için aranmış

Mumlar yanıp tükenmiş tahtalara dayanmış

Eridim damla-damla sesi salıp ağladım.

Yürü dedim kendime hakkın ardından yürü

Mecalsiz gelenleri tut da kolundan sürü

Yeryüzü kanağlıyor neden zalim bir sürü?

Sorup durdum kendime dalıp-dalıp ağladım.

Başkasının dertleri içimde sızım-sızım

Hissettim gene ama neden böyle arsızım

Hak benim olsa bile gaspeden bir hırsızım

Bir cebimden bir cebe koydum çalıp ağladım.

Şahlanır zannetmiştim içimdeki hisleri

Menfaatim uğruna kaldıramam hırsları

Model bir insan diye buluverdim hasları

Bu sefer sevincimden, vecde gelip ağladım.

03.07.2015

               Bedri Tahir Adaklı