Duraklay/anlar

Şuracıkta şıkışmış küçük bir zaman vardı

Kurcalayıp çıkardık kırılmış gibi sanki

Nağmeden kaçıp düşmüş resimde keman vardı

Yay ayrı keman ayrı darılmış gibi sanki.

Tecessüm eder nağme yay kemana sürünür

Hüzünlü yanık ağıt, bu karede görünür

Hayalinle dinlersen sesler birden dirilir

Kalpte bir sızı başlar yarılmış gibi sanki.

Bir ucu kırık-kopuk, bir ucu sarı leke

Bir tarafı ezilmiş yarı paslı teneke

Yerde bir şal serili yırtılmış çeke-çeke

Çocuklardan birisi, doğrulmuş gibi sanki.

Belki seneler geçmiş bu karenin ardından

İki çocuk sırtında, eller durur kadından

Bu meçhul şahısların bahsederken adından

Geçmişten geleceğe çağrılmış gibi sanki.

İşte resim bir anlık ediverse tahâkkûm

Resim zamana değil zamanlar resme mahkûm

O vakit oradaydım, ama şimdi ben yokum

Deyenin, ruhu resme, sarılmış gibi sanki.

07.11.2015

               Bedri Tahir Adaklı