Birçok
insanlar vardı karşımda,
Hepsine
sen dediğim,
Sonra;
o kimseler arasında bir ben vardım tek başıma,
Ağaçlara
bakıyordum herkes gibi,
Yaprakları
sararıp da düşmeye yeltenen.
Akşamlar
hep yıldızlerı bekler,
Çıksın
diye,
Benim
de baktığım,
Toprak
vardı, dökülenleri toplayan,
Bir
eli vardı sonbahar denen,
Herkesin
baktığı yerler vardı karşımda,
Hep
aynı şeyleri yapıyorduk bakarak
Ama
onlara sen diyordum ben,
Bilmeden..
Neden?
Ben
kimdim,
Nereden
gelmiştim,
Nereye
gidiyordum,
Ayrılıklar
diyarına mı diyordum?
Sen
dediklerim hepsi birden bana;
Sen
dediler,
Nereye
böyle dediler.
Halbu
ki ben sen değildim
Bendim.
Birden
düşündüğümü anladım tenha bir yerde,
İçimde
sen dediğim biri vardı,
İçimi
yakan,
O
ateş değildi, peki neydi sence?
İnanır
mısınız o da bendi.
Ona
artık; sen diyemedim ben dedim,
Ben.
27.11.2014
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder