Duraksız Yol

Duraksız Yol

Kaçınılmaz kaçışlarım

Vardı nedense

O zaman

Acaba kaçan ben miydim

Yoksa hayat mı

Yüksek dağların kekik kokulu rüzgârları

Eserek geçiyor yanımızdan

Aşk kadar yüksek ve ulvi

Sessizliğe doğru

Çoban kavalları baharı çağırıyor

Meleşen kuzulara

Ben ise mevsimlerden kaçıyordum

Hayat aklıma gelir diye

Önce bahar sonra yaz ve sonra sonbahar

Kış ise beyaz kefenini giyecek,

Mezarsız ölümlere

Hep firak hep zeval

Hayat bu işte

Sonra durakladım durdum

Duraksız yollardaki gidişte

Uğuldayan yanlızlığımda

Kaçınılmaz kaçışlar vardı

Bazen kendimden

Bazen hayattan işte

Tufandan kaçan gemi gibi,

Hep kaçış var bu görünüşte

Ama Cebel-i Cud’a oturmuştu gemi

Tufandaki bitişte

Çepeçevre kuşatılmış

Maniler ve gizli sınırlar vardı

Yer ve göklerdeki

Kaynayan ve kaçışan direnişte

Dedim ya işte

29.10.2014

               Bedri Tahir Adaklı