|
Köyümüzün yolları vardı;
Yollardan birisi, ta! Bağdat’a kadar uzanıyordu, Yol ya bu uzanacaktı elbet, uzun-uzun, Bizim köyün, birçok yanlışları da vardı yolları gibi, Çamur içinde ve çamur da yollar içindeydi, Hatta yanlış hesapları da vardı, Bağdat’a göndermek isteyip de, Gönderemediğimiz.. Belki de geri dönmez diye, Ama ben gene de, doğruları çok seviyordum, Doğruların da doğrusunu; Dosdoğru olanları.. Yakınımızda, dokuz köy daha vardı, Ben o köylere giderdim, arada bir.. Yanlışların Bağdat’tan Geri dönebileceğinden söz ederdim, Dosdoğru olarak.. Ama beni kovarlardı, Bir türlü sözümü dinletemedim nedense, Doğruyu söylemek doğruydu belki, Ama “her doğruyu demek doğru muydu? ” Onu hiç düşünmemiştim. Çünkü ben düşüncesiz biriydim. Doğru hesapları olan, Bu hesapları Bağdat’a gönderselerdi; Geri dönebilirler miydi.? Bağdat harap olmuştu.. Belki de yollarımız çamur olduğundan gidememiştir, Gitse bile dönemeyecektir. Çünkü yollarımız harap olmuştu Hatta ben de, tüm hesaplar da.. Ama o dokuz köy hala ayaktaydı dimdik.. Beni kovmak için duruyordu. Beni kovmak için.. 11.11.2014 |
|
|
|
Bedri Tahir Adaklı
|
25 Kasım 2014 Salı
Yanlış Hesap
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder