Geceler Gariplerindir

Güneşi tanıyorum o sıcak bakış ve davranışlarıyla…

Ama karanlıkların kaybolduğu yerleri bilmiyorum;

Güneş gelirken hep aynı kapıdan gelir,

Gelirken de hiç eli boş gelmezdi sağolsun

Elleri gündüzlerle dolu olarak gelirdi

Gündüz, gökyüzüyle her zaman yüz yüze olurdu

Onu biliyorum.

İnanır mısınız?

Benim yapmam gerekenleri bana gösterir ve

acı çekenleri ve çektirenleri bana söylerdi

Ağlayanları ve ağlatanları da…

Geceler başkaydı

güneşin gittiği yerden gelirdi

Çünkü kapıyı açık bırakırdı güneş

Ağlayanlar, kayan yıldızlara güvenir niyet tutarlardı

Belki acılarıımız geçer diye

Ama gökyüzü çizikler içinde kalır

Dökülen yıldızları başkaları toplardı

Zaten cepleri yıldız doluydu onların

Aç gözlüydüler.

Izdırapların yeri ise belliydi

Onlar onların sahibiydi

Gündüzler görevini yapar

Geceler ise hep gariplerin ve çaresizlerin mekânı olurdu

Artık gökyüzünün yüzü, hep çizik-çizik olmuş ve

yüreği yananların örtüsü olarak görünür olmuştu

O gariplerindi, çizik-çizik

Gariplerin ve çaresizlerin…

23.09.2016

               Bedri Tahir Adaklı