Sıralanmış
mevsimler sonbaharda son buldu
Tüm
bulutlar karardı uçarak kondu yere
O
sivri yüce dağlar fırtınayla kayboldu
Ovaya
düştü hüzün kubbeler indi yere.
Altın
kalpli güneşin yüzünde hüzün mü var
İlkbaharı
güldüren güllerde gözün mü var
Bekleyen
bir ümit ol kederi zaman kovar
Açıldı
bak çiçekler gülerek döndü yere
Her
zevalin kemali zahiren zuhur etti
Sevinçlerden
önceki azaplar çekip gitti
Acılar
lezzettendir sabırla nasıl bitti
Fırtına
oldu melten kıvrılıp sindi yere.
İhtişamlı
bahara imrenip baktı gökler
Bu
hali farketti de alkışladı melekler
Tüm
güzellik mekânı yeryüzü takdir bekler
Şu
yüce Kudret’e bak rahmeti sundu yere
Gökler
birden tutuştu aşkıyla yandı yere.
22.08.2016
Bedri Tahir Adaklı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder