Aslında Kafdağı, çok yakın bize,
Arkası pürüzsüz, bakar gelirim,
Âlem-i misalden, benzer denize,
Şöyle bir açılır çıkar gelirim.
Öyle bir dağdır ki yolu karışık,
Ardında gezmeye gönlüm alışık,
Maddeyle manası biraz bitişik,
Araya kalbimi sokar gelirim.
Hayaller ufkunda beyaz bir nokta,
Güneşi kapatmış sanki ufukta,
Masallar tırmanır kalır dorukta,
Çok söze kulağı tıkar gelirim.
O dağın ardında, kahraman biri,
Bilmeyiz cismi mi kalbi mi iri,
Doğruya bulaşmış, hatanın kiri,
Hakikat suyuyla yıkar gelirim.
Esmâ yi-Hüsna’da altı isimden,
İlk harfi alınmış her bir kısımdan,
“Kaf” harfi münezzeh, maddi cisimden,
Maddeden manaya akar gelirim.
Bu sırlar herkese olmamış ayan,
Şarlatanlık eder, gabi’yse duyan,
Zamanla gelişir, adaba uyan,
Uyanın elini sıkar gelirim.
İzmit
20.03.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder