Yolculuk bu, dile kolay hikâye,
Hissiyatı akla rehber etmişim,
Vasıtalar olmamalı tek gaye,
Menzilleri hep muteber etmişim.
Kervan göçmüş hiç haberim olmadı,
Herkes gitti enis yoldaş kalmadı,
Ufka düşen, güneşten nur almadı,
Nur ve narı, çok beraber etmişim.
Kimse yok mu diye tuttum seslendim,
Cevapsız bir, sessizliğe yaslandım,
Dosttan oldum garip kaldım hislendim,
Yalnızlığı ben seferber etmişim.
Kimsesizim herkes bundan habersiz,
“Adam sende” demeyişim pek yersiz,
Ahbap mı var, çünkü kürküm değersiz,
Postu dosta tam emirber etmişim.
Başka yoldan, başka kervan erişti,
Benim ile meraklılar görüştü,
Ağır dengin taşınması bir işti,
Şimdi yükü misk-i amber etmişim.
İzmit
15.03.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder