Dua Eden Ağaçlar

Gökyüzü nâra attı, o gürleyen sesiyle, 
Yağmuru çağırmıştı, görevinin başına, 
Çatlayan dudakları, nasırlı elleriyle, 
Banmıştı, kan karışmış, gözden gelen yaşına. 

Açıldı nasırlı el, hak divana tuttular, 
Bulutlar medet verdi, gelip derman oldular, 
Etvârı merak edip, ahvâlini sordular, 
Dedi; var mı başka şey, ne var giden hoşuna? 

Dediler; merhamet et, biraz su ver çöllere, 
Kararında gönder ki, dönüşmesin sellere, 
Eriştir rahmetini, himmet edip illere, 
Sofrada toprak ve su, gökten inen aşına. 

Bahçeler hayat bulsun, rengârenk açsın güller, 
Mutlu olsun çiçekler, aşka gelsin sümbüller, 
Bir muhabbet oluşsun, ferahlasın gönüller, 
Güller dahi kavuşsun, bülbül denen kuşuna. 

İzmit 
14.05.2012