Düşmanlarım

Tecessüm etmiş gece, karanlıklar içinde, 
Percereler perdeli, ruhumu karartıyor. 
Göz-gözü görmez oldu, gönlüm zindan içinde, 
Loş ve nemli mekânlar, kalbimi sızlatıyor, 

İstikbâl endişesi, canavar olur bana, 
Düğümlenir nefesim, alamam kana-kana, 
Mâzi ise yok oldu, gidemem ki o yana, 
Her şey feryat etmekte, içimi parçalıyor. 

Merak sardı fikrimi, sual sordu ard-arda, 
Bana mı bu mermiler, atılan silahlarda, 
Hücuma geçmez isem, kalırmışım ben darda, 
Eğer acze düşersem, gönlümü hırpalıyor. 

Gözüyle baktı akıl, o ahvâle alıştı, 
Kalp atışa başladı, savaş için çalıştı, 
Hücûma geçti fikir, karşı taraf karıştı, 
Sanki silah tutmuş ruh, kalbimi ateşliyor. 

Harp değilmiş, bu meğer, bir manevra hâliymiş, 
Hem Sultan’ın ordusu, denenen askeriymiş, 
Gelişmeye en uygun, açık meydan yeriymiş, 
İşte bu olan biten, ruhumu parlatıyor. 

29.12.2010 
Kocaeli