Hayatın Parıltısı

Her biri bir güneştir, sudaki kabarcıklar, 
Binlerce parıltının, gözü göğe dikilir, 
Gelip gider öndeki, sonraki kabarcıklar, 
Sönerek gizlenirler, deryalara çekilir. 

Her bir köpük göz kırpar, kaybolur parıltısı, 
Gelen yeniden almış, ışıkla şırıltısı, 
Peş-peşe takılmıştır, güneşten görüntüsü, 
Şemsin daim ışığı, kabarcığa verilir. 

Gelen gider sırayla, pırıl-pırıl görünür, 
Bunlar aslen geçici, bir ışığa bürünür, 
Güneş gökte daimi, bunlar yerde sürünür, 
Kaybolur sonra bunlar, derinlere ekilir. 

Yürekler kabarcıktır, sönüp gider buradan, 
Yeniler parıldıyor, hayat gelir oradan, 
Parlayan fâni imiş, parlatıyor Yaradan 
Yok olup gitti sanma, meçhul yere dikilir. 

İşte; Şems-i Ezeli, vermiştir o nur’unu, 
Kabarcık gibi dünya, aldığı sürûrunu, 
Parlaklık bekâ billah, işletir umurunu, 
Değil kaçıp kaybolmak, bâki yâre çekilir. 

11.06.2010