Gül Verip Güldür Yüzüm

Alıp da gönlümü, sunmaya gelsem sana, 
Aşkıma mukâbil, inâyet versen bana, 
Hem metrud etsen de, matlubum sensin benim, 
Merhamet isterim lûtfetsen aşktan yana. 

Bîkarar eyledi sevdanın hüznü beni, 
Anlatsam bitmez ki aşkımın mâzisini, 
Tahassün edecek, hiç kimsem yoktur benim, 
İstiskâl edersen, mükedder etmem seni. 

Saray-ı kalbimde, eylersin onda karar, 
Yoluna revanım, menzilde ettim zarar, 
Ateşim söndüren, matlûbum sensin benim, 
Yanmıştı güllerim, bahçeler harâbezâr. 

Pınarlar kaynıyor, açılsın su arkları, 
Kaf dağı delinsin, dizilsin künhanları, 
Yangından kaçarım, makesim sensin benim, 
Bu acı sel gibi, yıkıyor sarayları. 

Ağlarken yaş değil, kan verir iki gözüm, 
Bir nîda’ lûtfetsen, sükûnet bulsa özüm, 
Çaresiz garîbim, tesellim sensin benim, 
Bir gonca gül versen, gülmeyen gülse yüzüm. 

02.01.2009