İhtiyarım Artık Ne Çare

Ömür bitti, ihtiyarım ne çare, 
Teselliye gelen bile bulunmaz, 
İşte şimdi hayatım bir virane, 
Hızlı hızlı çöküşüm var durulmaz. 

İhtiyar ve ihtiyare dostlarım; 
Yolda bazen asa ile raslarım. 
Bana artık yakınlıkta haslarım; 
Avutmaya gençler bile bulunmaz. 

Madem ölüm ölmüyor ki ölürüm. 
Kabrin ağzı kapanmıyor görürüm, 
İniş gibi tüm hızımla yürürüm, 
Süratimi kesen biri bulunmaz. 

Kollarını açmış kabir bekliyor, 
Yine yürek arada bir tekliyor, 
Korkusunu azabına ekliyor, 
Bu acıya deva bile bulunmaz. 

Yetişti bak imanlı bir düşünce; 
Ölümler son değilmiş ki deyince, 
Sanki zindan aydınlığa erince, 
Bu manaya hiç ilgisiz kalınmaz. 

Ebed diye fehmederek gezerim, 
Farklı hayat varlığını sezerim, 
Canım alsın teslim için hazırım, 
Artık eski bu vücudda durulmaz. 

Yaradana karşı koyup isyana, 
Sakın düçar olmayasın nisyana, 
Demek iman necat verir insana, 
Ölüm yokluk değil madem durulmaz. 

Gelirken hiç kimselere sormadım, 
Gitmeyi de sormak için olmadım, 
Ebediyen kalmak için durmadım, 
Hesap madem verilecek durulmaz. 

20.06.2008