Gülün İffeti

Dikenini yolmuşlar, neden düştün bu hâle? 
Üst üste konmuş dalın, demette yığılmışsın, 
Korunmaz haldesin sen, olmuşsun sanki lâle, 
Ellerde taşınırken, sepette bayılmışsın. 

Hem de dalın kesilmiş, vazoda boynun bükük, 
Dokundu kirli eller, setreden hicap dökük, 
İşte bülbül inliyor, acıdan kalbi sökük, 
Bahçene dönemezsin, işrette dağılmışsın. 

Talihsizdir güzeller, musîbet pek sık gelir, 
Bağından bahçesinden, mekânından edilir, 
Bir de ihsan diyerek, vazolara ekilir, 
Suyu çokca vermişler, servette boğulmuşsun. 

Acıya maruz kalan, yalnız sen de değilsin, 
Firaka düşmüş olan, hele bülbül ne etsin? 
Kalanın derdi bitmez, giderek senin bitsin, 
Bilemeyiz belki de, cennette salınmışsın. 

İzmit 
02.03.2012