Ahmak Molla

Taassup sahipleri, hata bilmez hatayı, 
İmbisat etmemiş ruh, Hallacı tanıyamaz, 
Müceddit kime denir, bilmez asıl atayı, 
Hasta kalpli mollalar, ilacı tanıyamaz. 

Molla bazen aç kalır, geğirir sesli-sesli, 
Sırrı görmez oruçta, şöyle baksan hevesli, 
Kuş kadar aklı yoktur, o da içte kafesli, 
İhlâsı uçurmuştur, orucu tanıyamaz. 

Kâinat sanatlıdır, Sâni’i hatırlatır, 
İşte bu büyük kitap, Hakk’ı böyle anlatır 
Molla bunu bilmez ki, okusa satır-satır, 
Saça çiçek taksa da, bu tacı tanıyamaz. 

Cihat diye bağırır, zannedersin mücahit, 
Para tatlı gelmiştir, olmuştur müteahhit, 
Gerçekten savaş çıksa, dinlemez hiçbir ahit, 
Kınısından sıyrılan, kılıcı tanıyamaz. 

Zararı faydadan çok, âlim bilir kendini, 
Müsbet ilmin gözüyle, göremezmiş bu dini, 
Nur yolunda olanın, beğenmez her ferdini, 
Görse de Nurlu dağı, yamacı tanıyamaz. 

Küfrün işine gelir, böyle cahil her molla, 
Kullanmasın düşmanlar, ne olursun sen kolla, 
Oyuna gelen genci, îkaz et ki bu yolla, 
Çünkü onun vurduğu, kırbacı tanıyamaz. 

31.08.2012