Aklın Yolu Birdir

Be hey akıl, sen kabını; neden taciz edersin? 
Bir muamma; hikmet mi var, oldun azap âleti, 
Kalpler der ki; aşk diliyle “uysan bana” ne dersin? 
Nefis-hevâ, bir de şeytan, sanki gazap, âleti, 
Düşman ile dost olunmaz sanma ahbap hâleti. 

Aklın yolu birmiş denir, neden çift yol denersin? 
Zararını bile-bile, bu gayretin nedendir? 
Biri sevda, biri şekva, ikisinden gidersin, 
Muhabbette, kalp öndedir, hakka eşlik edendir, 
Bil ki tek yol; aşk yoludur, şanslı onda gidendir. 

Madem aşkı sevmiyordun, neden böyle erirsin? 
Varlığına sebep olan, kutsal aşkı bilsene, 
Eğer kalbi anlar isen; ona fırsat verirsin, 
Pek faydalı, iş uğruna, şu gönlünü çelsene, 
Kalpler için kır inadı, aşk yoluna gelsene. 

Bu dünyada firak varken, neden nefsi seversin? 
Onun yükü çok ağırdır, fark edersin bakınca, 
Hem bir kalbi, sevmiş olsan, Hak aşkına erersin, 
Kararından vazgeçip de gözlerini açınca, 
Son pişmanlık fayda vermez, ruh bedenden kaçınca. 

27.04.2012