Bir Kere

Paha biçmek, pek imkânsız, öyle mal ki; alınmaz, 
Bir emanet mülk verilmiş, acep kime ayandır? 
Ekip-biçmek mezraında; tohum olup kalınmaz, 
Filiz çıksın, diye düşmüş verilen yer; cihandır. 

Sebeplere, perdedardır hiçbir yerde bulunmaz, 
Sana canı feda eden; baban ile anandır, 
Bir def’âya mahsus imiş, bir daha hiç sunulmaz, 
Emaneten verilen şey, sende duran bu candır. 

Kalbin hıfzı istenilir, hiç gaflete dalınmaz, 
Aşk yolunu kim açmışsa, o mert kişi, civandır, 
Bağlamışsan nefretini, tutup artık salınmaz, 
Pişmanlığı çalan hırsız; geri gelmez zamandır. 

İzmit 
27.01.2012