Borusu Ötenler

Köşeler senin artık, kurulmak için, 
Yukarıdan bakıp, çöpünü attığın, 
Alttakileri parmakla oynattığın, 
Çıkarlarına çıkar katmak için. 

Ah canım muhabbet neredesin? 
Hani, şu aşk, şefkat ve merhamet, 
İki ara, bir deredesin. 
Üstte- altta bir katta, 
Öyle bir yerdesin. 

Zıvanadan çıkmış sokaklar, 
Olsun varsın çıksınlar, sen de çık, 
Ama Kabil kulesine çık, 
Tütünü yaktığın, keyif çatıp baktığın yere, 
Tuzunu kurutmak için çık.. 
Bir elinde cımbız olsun, bir elinde ayna, 
Açlıktan oynasın Kenya, sen de oyna, 
Yürekler yatak ve döşek olmuş, 
Kaf dağında gez, gelip sonra ez. 
Düşmanın seviniyormuş, olsun varsın 
Ne olmuş? 
Elin yetişmez oradan, 
Kule yüksek, izzetin alçak, 
Kanın; kansız kalacak, 
Ezilsinler, üzülsünler ne olacak? 

Olsun, onlar senin insanların, hatta yakınların, 
Kim karışır, karıştırır? 
Sen bildiğin şeyleri doku, 
Bir gün seni de vuracak ölümün oku.. 
Borun ötsün varsın ne olur? 
O seni bulacak ve intikam alacak, 
Madem bilmiyordun bu oku, 
Diyecekler sana o gün; 
Git mektebinde oku. 

İzmit 
28.06.2012