Bu Kadar

Sırtımda emanet, ayakta çizme, 
Kaderi çizen şey, bir kalem imiş, 
Deryalar berraktır, paçayı büzme, 
Dibinde ışık yok, bir zûlem imiş. 

Doldurdum deryayı, bir maşrapaya, 
Oturdu sefinem, susuz karaya, 
Gemiden atladım, giderim yaya, 
Çaresiz kaldım ben, bu çilem imiş. 

Bilmedim başıma, bir çorap ördüm, 
Gafletmiş fark ettim, mânâda kördüm, 
Benden, bana, yalnız, bin kusur gördüm, 
Dünyevi lezzetler, hep elem imiş. 

Hatanı gördün mü, a be mankafa, 
İlerde belirdi, bir kuru kafa, 
Yükünü diziver, boş olan rafa, 
Sırayla yazan şey; bir kalem imiş. 

20.05.2010