Bülbül Gülle Buluştu

Gönüller hasret kaldı, muhabbet yağmuruna, 
Çoraklaşan bahçede, sarardı soldu güller, 
Sonra karardı gönül, muztar kaldı bir nura, 
Hem zulme ve zulmete, hissedar oldu güller. 

Düşse bile bol rahmet, ne göl olur ne pınar, 
Sanki kızıl cehennem, alevlenmiş yanan nar, 
Deryaları boşaltsan, susuzluktan dert yanar, 
Hasret gitti rahmete, ne yazık öldü güller. 

Bülbül geldi gül için, bahçelere bakındı, 
Hak ile yeksan olmuş, deyip dertle yakındı, 
Şekva etti Rabb’i’ne,mahzun tavır takındı, 
Bülbül Hakk’a yalvardı, feryadı duydu güller. 

Yeni bir hayat geldi, hak yoluna yollandı, 
Dünya zaten faniydi, üstelik de yalandı, 
Hasret çeken gönüller, yeni baştan canlandı, 
Artık cennet kuruldu, bülbülü buldu güller. 

11.05.2011 
Kocaeli