Müceddidi Ekber

Kur’an’ı tahkik edip, alır almaz ilhâmı, 
Önce kendi yaşayıp, lûtfeder başkasına, 
Tecdid görevi ile, takdîminde İslâm’ı, 
Doğru olan İslâm’ı veriyor başkasına. 

Hak hatırı âlîdir, feda olmaz hatıra, 
Bu dâvâ, dâvâcıya, Nebî’lerden hâtıra, 
Râsihler kıymet verir, Kitap’taki satıra, 
Tevârüs eden Hakk’ı, sunuyor başkasına. 

Başkasının günâhı, azaptır onun için, 
Kanlı gözyaşı döker, hem inler için için, 
Halbûki acı sende, yanıyor senin için, 
O’dur dâvâ adamı, ağlıyor başkasına. 

Terk edilen bir kalbin, iniltisi duyulur, 
Şefkât ve merhametli, olan kalpler oyulur, 
Hakk’ı müdâfa eder, ancak öyle durulur, 
O müşfik kollarını, bağlıyor başkasına. 

Fitne ise boş durmaz, insafı yok kansızın, 
Durur şahenşah gibi, karşısında haksızın, 
Bâtılı tenvir için, NUR’landırır ansızın, 
Nefsi Hak’tan yanadır, bakmıyor başkasına. 

Uzaklara yönelir, ufka saplanır bakış, 
İstikbâl olsa bile, mevsimlerden karakış, 
Milletine her anı, dua ile yakarış, 
Katre katre gözyaşı, akıyor başkasına. 

Bir tecdid görevinin, eridir bu erenler, 
Her asrın fitnesini, bunlarmış gösterenler, 
Devayı takdim eder, Kur’an’dadır çareler, 
İstihrâc’ı Kitap’tan, buluyor başkasına. 

Hem cana, hem canâna, rahmet eder hürriyet, 
Hukuklar gaspedilse, kesilecek zürriyet, 
Müceddid hayat verir, kurtulur beşeriyet, 
Hakk’ı gaspeden hâin, sövüyor başkasına. 

04.09.2009