Zâlimlerin Zûlmü

Binlerce sene oldu hala zûlüm ederler, 
San ki bu can bâkidir her mala mülk eklerler. 

Her nevî ihtilâle parmaklar karıştıran, 
Fakir ile zengini, düşmanca kapıştıran, 

Dünyada fitne fücûr, çıkaran sizlersiniz, 
Menfaât olan yeri, dikkâtle gözlersiniz, 

Fazla mal talep eden, meskenet kaderidir, 
Çok haris olmak ise; hasâret sebebidir. 

Her canlıya yapılan neden bunca şenâât, 
Ettiklerin bu senin, haince bir denâet. 

Tüm beşerin en zelil, en zâlim milletisin, 
Hile ve hud’a ile, bir fesat illetisin. 

Menfaat uğruna ne canlar telef eder, 
Çoluk çocuk demeyip, can alıp ettin heder. 

Yaşlı, çocuk demeden, tarûmar edildirler, 
Filistin insanını katledip sevindiler. 

Bu garip mazlumların, arşa çıktı ahları, 
Şu anda had safhada, kitâl ile kahtları. 

Parçalanmış bedenler, her biri bir yerlerde, 
Kol, bacak, gövde ayrı, yüreği nerelerde? 

Küfür devam etse de, zulûm devam etmezmiş, 
Kâfirin bu zulmûne, dünya nâr’ı yetmezmiş. 

Yetişin ehl-i insaf kurtarın şu milleti, 
O zaman hissedersin, kâlbe gelen hiffeti. 

Yahûdi yalancıdır, inânılmaz sözüne, 
Tükürün o hayasız, zalimlerin yüzüne. 

08.01.2009