Ölümün İftirakı

Ölüm aldı seni benden tahassür vererek, 
Mecalsiz kollarla döktüm, toprağa, severek 
Yandı bağrımda hadsiz o volkanlı alevler 
Tecessüm etmiş binlerce hicranın görerek. 

Ölüm yol bulamaz o firak olmazsa eğer, 
Acıyla her an kopan bin canmış meğer. 
Ölüm meleği sessizce söylerse heceler, 
Binlerce sana canlar, feda olsa da, değer. 

Ani esen rüzgarla, ne çabuk geçti yıllar, 
Senden sonra da uçup gitmişti, nice canlar, 
Alsın beni uçursun sana doğru meltemler; 
Zannım ki bu dünyada hakkım; ah ile fizar. 

Bir an hafifçe görünsen ufkunda hayalin, 
Firakın ateşi söner, vürudunla senin, 
Hasretin bestesiyle inlerken bu nağmeler; 
Ancak o dem de kesilir, bu feryat ve enin.. 

Donuk dünyama hayalen bile olsa da gel, 
Yine hem de bakışlarınla, dokunmaya gel… 
Tahassürle yutulan, hıçkırıktan geceler. 
Ey nazenin insan; rüyalarıma bari gel. 

28.03.2008