Tekebbüre Tekebbür

Onu bunu, suçlayanlar bulunsa; 
Muhtemelen iftiradır, diyemez, 
Adavetten aleyhinde olursa; 
Her nedense? Haksızmışım diyemez. 

Nefislerin kabahati, bilinir, 
Çirkin bir şey bizde ise silinir, 
Kıskançlıkdan dolu- dizgin gidilir, 
Her nedense? Fazla gittim diyemez. 

Bin’i suçlu, kendi binden birisi, 
Kendi güzel çirkin olan gerisi, 
Kötü varsa elâlemin kendisi, 
Her nedense? Çirkinmişim diyemez. 

İşte dostlar haller böyle olunca; 
Böyle gitse her şey yollu yolunca, 
Asıl haklı bazen Hakk’ı bulunca, 
Hiddetinden, hakk’ı versek diyemez. 

Belli duruş sergileyen birisi; 
Gurur kibir had safhada dirisi, 
Bir fiskeyle yere düşse irisi, 
Bir yumrukta yere serdi diyemez. 

Aslen, insan bir mikroba yenilir, 
Aczi-fakrı, hem herkeste görülür, 
Bir çokları ölür-ölür dirilir, 
Ne kadar da acizmişim diyemez. 

Enesiyle kasım kasım kasılan, 
Tekebbürden ona buna asılan, 
Herkesten de, daha iyi sanılan; 
Bir çok gizli kusurum var diyemez. 

Çok mükemmel bir insanı duyunca; 
Kendi gibi olduğunu sanınca, 
Hissesine alçak yerler kalınca, 
Bakın bana çukurdayım diyemez. 

İnsanız ya iyi kötü bulunur, 
İyi olan Hakk yolunda yorulur, 
Fedakardır can evinden vurulur, 
Böyle kimse oluyormuş diyemez. 

Malumunuz edepsizler çıkacak, 
Başkasında hata-kusur bakacak, 
“Mecbur kalmış” hatalıyı bulacak 
Bu hatası zaruretten diyemez. 

Bekarların boşanması kolaydır, 
Bekar sözü ana-avrat kalaydır, 
İşi gücü istihza ve alaydır, 
Haddi aşıp fazla gittim diyemez. 

12.08.2008